Η Ξιφολόγχη αποτελεί μια ιδέα που σφυρηλατήθηκε μέσα στις φλόγες του κορωνοπολέμου κάπου αρχές Απρίλη και λειτουργεί ως όπλο κατανόησης του μάταιου τούτου κόσμου, που κακά τα ψέματα έχει γίνει ακατανόητος. Με γλώσσα καυστική (και όχι καυτερή!), με λόγο αμείλικτο και αδυσώπητο, καθώς και με άποψη κόλαφο – πλην τίμια και ειλικρινή, θα περιγράφει τα κακώς κείμενα της καθημερινότητας ή αλλιώς τις Αποκαλυπτικές σχεδόν στιγμές που ζούμε σαν κοινωνία και σαν πλανήτης. 

Πως θα ‘θελα να είχα έναν και δύο και τρεις και τέσσερις ποδοσφαιριστές…που να με καλούν σε πάρτι, τις νύχτες, σε διάφορα hotels!

ad

Τριάντα με τριανταπέντε άτομα εντοπίστηκαν να ξεφαντώνουν, ως σαν να μην υπάρχει αύριο, στο γνωστό roof garden, εν τω μέσω καραντίνας! Μεταξύ άλλων και ευειδείς κυρίες (θεέ μου κράτα το στόμα μου κλειστό, μην το ανοίξω η ρουφιάνα!), με γάντια strass-οφόρα, δωδεκάποντα λουστρίνια, καμηλοτόμαρα ριγμένα στους ώμους και αφρώδεις οίνους ανά χείρας να λικνίζονται νωχελικά και μη υπό τις μουσικές επιλογές επαγγελματία DJ (Φτου σου! Και όχι για τις πενιές του μπουζουκιού σου!).

Οι μερακλήδες λοιπόν αθλητές και λοιποί θαμώνες όχι μόνο μου βγήκανε στις ταράτσες, για να τους καμαρώνει όλη η Αθήνα, θέλανε και τέρμα τα ηχεία να διατυμπανίζεται καλά το γλεντοκόπι (τι θρασύτης!). Έξαλλοι οι γείτονες των γύρω περιοχών, μέσα στη μαύρη νύχτα, δεν κρατήθηκαν. Φόρεσαν μάσκες και κουκούλες και ειδοποίησαν τις αρχές (κάποιοι από αυτούς και από φθόνο)! Το ξεφάντωμα έλαβε τέλος με πρόστιμα βροχή. 

Ας κρατήσουν οι χοροί και θα βρούμε αλλιώτικα, στέκια Θεσσαλονικιώτικα βρε, ώσπου ο κορονοιός αυτός, σαν φωτιά που καίει, να εξαπλωθεί…τραγούδαγαν 17 αλλοδαποί φοιτητές του προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών- Erasmus.

Σε Night Club Tropicana μετατρέψανε το διαμέρισμά τους ένα ζευγάρι φοιτητών, στο κέντρο της συμπρωτεύουσας, καλώντας άλλα 15 άτομα να παίξουν Eurovision. Από την επιστημονική αυτή εκδήλωση του ΟΗΕ, δεν έλειψαν: φώτα, ποτά, φασαρία και χοροί μέχρι και στο μπαλκόνι (διότι τέτοια ήτο η λύσσα της γνώσης!). Βέβαια, οι γείτονες επέλεξαν να μάθουν άλλα γράμματα, στους ανίδεους αυτούς φοιτητές που δεν γνώριζαν την νομοθεσία, με το αζημίωτο… «Στην Γαλλία μας παίρνουν τηλέφωνο και μας ενημερώνουν για τα μέτρα», αποκρίθηκε με σθένος η νεαρή οικοδέσποινα, που δεν καταλαβαίνει την έκρηξή των!

Άν υποψιαστώ, ό,τι θα δέχομαι και τηλέφωνα από άντρες που κλαίνε, να μου λένε «Παίρνω, μες στο βράδυ, στο σκοτάδι, μα κανένα ευθύνης σημάδι», θα γεμίσω αναπάντητες κλήσεις παντού!!

Εν συνεχεία, ψίθυροι φτάνουν στα αυτιά της Ξιφολόγχης για προσκλήσεις σε μυστικά cocktail parties, μέσω Facebook και λοιπών εφαρμογών ελεεινής δικτύωσης. Οι ασυγκράτητες και αντιστασιακές αυτές νεροφίδες, με θεμα «Ποταπαγόρευση» κατηφορίζουν σε κατακόμβες καθώς και συναθροίζονται σε στέκια υπεράνω πάσης υποψίας, προκειμένου να ζήσουν τις δικές τους Speakeasy, ινσταγκραμικές στιγμές (έννοια σας και σας καταλάβαμε…).

Ντυμένες με vintage ενδυμασίες και πλουμιστά κοσμήματα, μεσημεριανές ή απογευματινές ώρες, χτυπάνε συνθηματικά πόρτες δίνοντας κωδικούς πρόσβασης, όπως Covid-19 ή Sars-CoV-2. Αναμφίβολα, θα είναι άσσος από τον κύριο Κουδουνάρη.