“Την απιστία δεν τη συγχωράω” έλεγε η Λίτσα Γιαγκούση και πόσο συμφωνούσαμε δεν μπορείτε να φανταστείτε. Το θέμα όμως δεν είναι αρχικά η συγχώρεση, αλλά εάν μπορούμε να το καταλάβουμε, όταν θα μας συμβεί.

Για αυτό δεν ασχολούμαστε με τη φράση “Αγάπη μου δεν είναι αυτό που νομίζεις” και πάμε ένα βήμα πιο μέσα για να ανακαλύψουμε τα σημάδια ότι έχουμε πλέον και εμείς κέρατο.

ad

Αρχικά πχ ένας άντρας εάν έχει κάνει την κουτσουκέλα του και εσύ αρχίζεις ζήλιες και παράπονα γιατί κάτι πιάνουν οι κεραίες σου θα σπεύσει να σε ηρεμήσει. Κακό αυτό. Ένας άντρας που θα σου πει την ατάκα ότι δεν πρέπει να ανησυχείς τότε έχει κάνει τη χαζομάρα του. Ένας σωστός και αθώος άντρας θα κάτσει να σου εξηγήσει πώς αισθάνεται για εσένα και δεν θα σε χειριστεί για το πώς εσύ πρέπει να αισθάνεσαι.

Άλλο ένα σημάδι είναι όταν ο άντρας θα γίνει κόλακας με ατάκες τύπου “το ωραιότερο πλάσμα του κόσμου” κι άλλα τέτοια χαζά σκέρτσα. Αυτό δείχνει και ενοχή, αλλά το χειρότερο είναι πως δείχνει πως τα είχατε με έναν φοβικό άντρα που έχει την αγωνία της εγκατάλειψης.

Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που ένας άντρας σε απατήσει και το παραδεχθεί. Εκεί προφανώς θα χτυπηθεί, θα κλάψει, θα ζητήσει συγγνώμη και θα προσπαθήσει να σου ρίξει στάχτη στα μάτια πως έγινε μόνο μία φορά. Μεγάλο ψέμα ή τουλάχιστον το 95% θα το ξανακάνει. Εάν είστε τόσοι σίγουρες ότι ανήκει στο 5% τότε τι να πω συγχωρέστε τον.

Από τις χυδαίες συμπεριφορές είναι όταν το αγόρι προσπαθεί να σου μετακυλήσει τις ευθύνες. Για  να σε προλάβει να κάνεις σκηνές ζηλοτυπίας, τις κάνει εκείνος. Σε κατηγορεί ότι τον απατάς για να καμουφλάρει τη δική του προστυχιά και τη δική του απιστία.