Η εγκατάσταση στην Time Square, η οποία ακούει στο όνομα «A Fountain for Survivors», είναι η πρώτη παραγγελία δημόσιου έργου.

Η φημισμένη Times Square αποκτά για πρώτη φορά συντριβάνι και θα είναι μια μνημειωδών διαστάσεων κατασκευή, ύψους πεντέμισι μέτρων που θα περικλείεται εντός ενός κελύφους σαν σπηλιά το οποίο θα είναι καλυμμένο με σχεδόν 400.000 βαμμένα ψεύτικα νύχια από ακρυλικό.

“Τα συντριβάνια έχουν αυτόν τον τρόπο να λειτουργούν στην κουλτούρα ως τόποι συνάντησης, ως σημεία συνάθροισης και ως μέρη όπου ο κόσμος κάνει μια ευχή, δίνοντας σε όλους αυτή την ενθουσιώδη αίσθηση ελπίδας” είπε, μιλώντας στο Artnet News, η δημιουργός του γλυπτού, Pamela Council, στην καλλιτεχνική δημιουργία της οποίας το ψεύτικο νύχι είναι ουσιαστικό στοιχείο τα τελευταία 13 χρόνια.

ad

 

“Ελπίζω ότι ο κόσμος θα το νιώσει αυτό και ότι θα εμπνευστεί επίσης από τον ευφάνταστο τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιώ υλικά” πρόσθεσε.

Η εγκατάσταση, η οποία ακούει στο όνομα «A Fountain for Survivors», είναι η πρώτη παραγγελία δημόσιου έργου στην Pamela Council. Θα παρουσιαστεί στις 7 Οκτωβρίου από την Times Square Arts και θα παραμείνει έως τις 8 Δεκεμβρίου.

“Το συντριβάνι είναι μια πολύ οικεία αρχιτεκτονική δομή που συναντάς σε μια δημόσια πλατεία. Αλλά η Pamela αντιστρέφει την ιδέα και δημιουργεί κάτι τελείως αντισυμβατικό και σε απίστευτο βαθμό διακριτό” δήλωσε στο Artnet News η Jean Cooney, διευθύντρια της Times Square Arts.

“Η Times Square είναι γεμάτη επιτήδευση και θέαμα, και η Πάμελα ταιριάζει, αν όχι υπερβαίνει, τον μαξιμαλισμό που ο κόσμος προσμένει από την Times Squar” πρόσθεσε.

Η «A Fountain for Survivors» θα είναι μια πολυαισθητηριακή, συμμετοχική εμπειρία για τους θεατές, κάνοντας χρήση φωτός, ήχου και οσμής.

H Council ελπίζει να ενσωματώσει στην εγκατάσταση την κολώνια Florida Water, η οποία έχει ως βάση το κίτρο, όπως η Eau de Cologne. Οι επισκέπτες θα μπορούν να κάνουν ένα είδος προσφοράς στο συντριβάνι, κατά τον ίδιο τρόπο που οι επισκέπτες πετούν με γυρισμένη την πλάτη ένα κέρμα στην Φοντάνα ντι Τρέβι κάνοντας ευχή να επιστρέψουν στη Ρώμη.

Η επωνυμία του έργου είναι, ωστόσο, ανοιχτή σε ερμηνείες. “Όταν λέω “επιζών (survivor)”, δεν πρόκειται για την υπέρβαση ενός τραύματος ή για την αντοχή. Δημιουργώντας το έργο επέλεξα να μην δώσω ορισμό. Το αφήνω στους ίδιους τους επιζώντες να διεκδικήσουν αυτόν τον τίτλο”.